Hopelessss

5 มค 2553

นิทานเรื่อง คนช่างรอ

กำนันบุญไปเยี่ยมลูกสาวซึ่งแต่งงานอยู่กินกับชาวอเมริกัน เมื่อไปถึงอเมริกาลูกเขยก็ต้อนรับอย่างเต็มที่

เรียกได้ว่าเลี้ยงดูปูเสื่อสามวันสามคืน วันที่ 3 กำนันบุญจึงถามลูกเขยว่า

  " ถามจริง ๆ เถอะ เลี้ยงดูขนาดนี้ ยูเอาเงินมาจากไหน "

" อ๋อ ดูโน่นสิครับพ่อตา " ลูกเขยตอบพลางชี้ไปทางแม่น้ำแล้วถามว่า

" เห็นอะไรไหม "

" เห็น " กำนันบุญตอบลูกเขย

" นั่นแหละครับ สะพานที่ผมสร้างขึ้น เวลารถผ่านแต่ละคันก็ต้องเสียสตางค์ให้ผม

เงินก็มาจากนั่นแหละครับ "

ปีต่อมา ลูกเขยมาเที่ยวเมืองไทยพร้อมภรรยา  กำนันบุญเลี้ยงตอบแทนลูกเขยอย่างเอิกเกริก

สามวันสามคืนเหมือนกัน ลูกเขยจึงตั้งคำถามเดียวกันว่า พ่อตาเอาเงินมาจากไหน

" เห็นแม่น้ำนั่นไหม " กำนันบุญถามลูกเขย

" เห็น "

" เห็นสะพานไหม " กำนันบุญถามลูกเขยอีกครั้ง

" ไม่เห็นมีสะพานเลย " ลูกเขยตอบ

" ก็นั่นแหละ  เงินที่เราเลี้ยงกันอยู่นี่ก็เป็นเงินสำหรับสร้างสะพาน ของตำบลนี้แหละ "

นิทานเรื่องนี้เป็นเรื่องของคนสองประเภท  ประเภทแรกนั่นร่ำรวยเพราะน้ำพักน้ำแรงของตน

อีกประเภทมีชีวิตหรูหราเพราะคดโกงเขามา  คนประเภทแรกจัดอยู่ในพวก " ใฝ่ทำ " ประเภทหลังนั้นเป็น

ประเภท " ใฝ่เสพ "  

   คนใฝ่ทำนั้น  เวลาอยากได้อะไรก็จะพยายามทำด้วยตัวเองหรือหามาด้วยความเพียรของตน

ส่วนคนใฝ่เสพนั้นสนใจแต่จะเสพอย่างเดียว ไม่อยากทำ ถ้าจะทำก็จะทำด้วยวิธีลัดสั้นที่สุด เช่น

ขโมย  คดโกง หรือ ทุจริต  หาไม่ก็ทำอย่างขอไปที  

เนื่องจากคนใฝ่เสพ นิยมวิธีลัดสั้นที่สุด เืพื่อจะได้สิ่งเสพได้โดยเสียแรงน้อยที่สุด

จึงมันกลายเป็นพวกพึ่งพาอิทธิฤทธิ์ปาฎิหาริย์  อยากได้อะไรก็บนบานศาลกล่าว  วิธีแบบหนึ่งที่

กำลังเป็นที่นิยมมากขึ้นก็คือ การซื้อบุญ  ถวายสิ่งศักดิ์สิทธิ์  โดยหวังผลตอบแทนร้อยเท่าพันทวี

จากเงินที่่ลงทุนไป  นับว่าหวังผลบุญรุนแรงยิ่งกว่าหวยใต้ดินเสียอีก

ผลที่ตามมาก็คือคนเหล่านี้จะกลายเป็นคนช่างรอ  รอผลดลบันดาล  รอโชค  หรือ รอ ฟลุ๊ค

ถ้าหนักเข้าก็อาจกลายเป็นคนน่าหัวร่อ อย่างชายคนข้างล่างนี้

มีชายคนหนึ่งเดินผ่านต้นมะม่วง  ลูกมะม่วงสุกตกลงมาพอดีสองลูก  เขาจึงเดินไปเก็บมะม่วง

แต่แทนที่จะปอกเปลือกกินหรือเดินต่อไป  เขากับยืนแหงนคออยู่ใต้ต้นมะม่วง

       มีผู้เฒ่าคนหนึ่งเห็นชายคนนั้นยืนอยู่นานจึงถามว่า

" พ่อหนุ่ม กำลังทำอะไรเหรอ "

เขาจึงตอบว่า " กำลังรอว่าเมื่อไหร่ข้าวเหนียวจะตกลงมาสักที "  

 จากหนังสือ  สาวิกา  อริยะสร้างได้ ไม่ใช่สิ่งสุดวิสัย อ่านเจอเมื่อตอนเย็นเลยแอบมานั่งพิมพ์ Copy

จะโดนฟ้องเรื่องละเมิดลิขสิทธิ์ไหมเนี่ย ? 

edit @ 31 Dec 2009 00:37:41 by Hopelessss

มนุษย์ต้องการสารอาหารมาเสริมความแข็งแรงให้ร่างกาย

ขณะเดียวกันก็ต้องการบำรุงรักษาจิตใจให้แข็งแรง

สุขภาพจิตที่ไม่ดีต่างๆ เช่นการเสียความศรัทธา

การต้องอยู่ในภาวะกดดันเป็นเวลานาน  ความอวดดี

ความน้อยเนื้อต่ำใจ  เหล่านี้ล้วนมีผลทำให้เจ็บป่วยได้ง่าย

หรือเพิ่มความรุนแรงให้แก่โรคที่เป็นอยู่  

ปัจจัยที่ทำให้จิตใจขาดสมดุล

1 การสูญเสียความเชื่อมั่น

2 อยู่ในภาวะกดดันเป็นเวลานาน 

1  ออกกำลังกายไม่สม่ำเสมอ  

2  ออกกำลังกายเกินขนาด

3  ออกกำลังกายขณะไม่สบาย

4  ไม่ออกกำลังกายเลย 

23 ธค 2552 

1  คุยโว

2  ขี้เกียจ  พาล  ชอบโต้เถียง

3  ขาดความสม่ำเสมอ

4  ไม่อดทน

5  ไม่รู้จักกาละเทศะ

6  เล่ห์เหลี่ยมจัด

7  ไม่มีความต่อเนื่อง  ไม่มีเป้าหมาย  ไม่มีการวางแผน

8  ถือว่าตนเองถูกต้อง  ทำโดยพลการ

9  อาศัยพึ่งพาแต่คนอื่น

10 ไม่วางใจคนอื่น

11 ควบคุมตัวเองไม่ได้

12 ละโมบโลภมาก

13 ยึดถือตัวเองเป็นหลัก

14 คำพูดและการกระทำไม่ตรงกัน

15 ไม่จริงใจ และ ไม่มีสัจจะ

16 ไม่มีประสิทธิภาพ

17 ทำตามรูปแบบอย่างทื่อ ๆ

18 ใจร้อนที่จะเห็นผลสำเร็จและประโยชน์ในทันที

19 ประมาท เลินเล่อ

20 มองข้ามความรุ้สึกของคนอื่น

21 ยึดถือแต่เรื่องเก่า ๆ

22 พิจารณาปัญหาไม่เป็นระบบ ไม่มีความลึกซึ้ง ไม่มองการณ์ไกล ไมมีความคิดเห็น

23 ไม่ทำตามกฎระเบียบ

24 ขาดความคล่องตัว

25 ประเมินค่าในเรื่องที่ตนเองไม่เข้าใจ

26 ชอบวิจารณ์คนอื่น

27 ไม่สรุปบทเรียนจากการทำผิด และยังทำผิดซ้ำซากอีก

นอกจากนี้ยังมีนิสัยชอบฉวยโอกาส  ประมาทเลินเล่อ อ่านเนื้อหาไม่แตกฉาน

หาข้ออ้าง  บ่น  ฟื้นฝอยหาตะเข็บ  ไม่กระตือรือร้น  ชอบหลบเลี่ยง 

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก